QR Kod Oluşturucu

QR kod, bilgiyi küçük karelerden oluşan bir desene yazan iki boyutlu bir barkoddur. Adı İngilizce “quick response”, yani “hızlı yanıt” sözünden gelir. Telefon kamerası deseni okur ve içindeki bilgiyi saniyeler içinde açar: bir web adresi, bir telefon numarası, bir Wi-Fi ağı ya da bir kartvizit.

Desenin üç köşesindeki büyük kareler, kameranın kodu hangi açıdan tutulursa tutulsun bulmasını sağlar. Geri kalan küçük kareler veriyi ve hasara karşı eklenen yedek bilgiyi taşır. Türkçede aynı kod için “karekod” da denir.

QR kodun iş hayatındaki değeri, basılı dünyayı dijitale bağlamasıdır. Ambalajdaki, broşürdeki ya da vitrindeki kişi adres yazmak zorunda kalmadan sitenize, menünüze ya da WhatsApp hattınıza ulaşır.

1. İçerik türünü seçin ve ilgili alanları doldurun. Bağlantı için adresi https:// ile birlikte yazın.
2. Kod ve zemin rengini belirleyin. Varsayılan siyah beyazdır; marka renginizi kod rengi olarak kullanabilirsiniz.
3. İsterseniz logonuzu seçin. Logo kodun ortasına yerleşir.
4. İndirme boyutunu ve hata düzeltme düzeyini ayarlayın.
5. Sonuç panelindeki kodu telefonunuzla okutup deneyin, ardından biçimi seçip indirin.

Sayfa açıldığında gördüğünüz soluk kod bir örnektir. İlk harfi yazdığınız anda kod sizin içeriğinizle yeniden çizilir ve indirme düğmesi açılır. Bütün işlem tarayıcınızda yapılır; yazdıklarınız ve logo dosyanız cihazınızdan çıkmaz.

“Kod bilgisi” bölümü içerik türünü, indirme boyutunu, hata düzeltme düzeyini ve modül sayısını gösterir. Altındaki “Kodlanan içerik” satırı, kodun içine ne yazıldığını gösterir; baskıdan önce bu satırı bir kez okumak, yanlış adresle basılmış yüzlerce broşürü önler.

• Bağlantı: okutulduğunda adres tarayıcıda açılır. Web sitesi, ürün sayfası, menü ya da form için kullanılır.
• Düz metin: telefon metni ekranda gösterir. Seri numarası, kısa talimat ya da kupon kodu için uygundur.
• E-posta: alıcısı, konusu ve iletisi hazır bir e-posta taslağı açılır.
• Telefon: numara arama ekranına gelir. Ülke kodunu + işaretiyle yazarsanız yurt dışından da aranabilir.
• Wi-Fi: telefon ağa bağlanmayı önerir; ağ adını ve parolayı elle yazmak gerekmez.
• Kartvizit: ad, telefon, e-posta, şirket, unvan ve web sitesi bilgisi vCard biçiminde kodlanır; telefon kişiyi rehbere kaydetmeyi önerir.

Wi-Fi ve kartvizit kodlarında bilgi kodun içinde açık olarak durur. Kodu okutan herkes parolayı ya da iletişim bilgilerini görebilir; Wi-Fi kodunu yalnızca paylaşmak istediğiniz ortamda, tercihen misafir ağı için kullanın.

• Ambalaj ve ürün etiketi: kullanım kılavuzu, garanti kaydı, yeniden sipariş sayfası.
• Kargo paketi: teşekkür kartında yorum sayfasına ya da iade talimatına bağlantı.
• Kartvizit: iletişim bilgilerini tek okutmayla rehbere kaydettirir.
• Menü ve masa kartı: restoran ve kafelerde menüye ulaşım.
• Broşür, afiş ve vitrin: kampanya sayfasına, katalog dosyasına ya da WhatsApp hattına yönlendirme.
• Etkinlik ve fuar: kayıt formu, sunum dosyası, stand iletişim bilgisi.
• Mağaza ve ofis: misafir Wi-Fi ağına bağlantı.

Kodun yanına ne işe yaradığını yazın: “Menü için okutun”, “İade talebi için okutun” gibi. Açıklaması olmayan kod, okutulmayan koddur.

Renk: kod rengi ile zemin rengini ayrı ayrı seçersiniz. Tek kural karşıtlıktır: kod koyu, zemin açık olmalıdır. Açık renkli kodu koyu zemine koymak ya da iki rengi birbirine yakın seçmek, bazı kameraların kodu tanımamasına yol açar. Araç iki durumda da sonuç panelinde uyarı gösterir.

Logo: PNG, JPEG, WebP ya da SVG biçiminde, en çok 1 MB büyüklüğünde bir dosya seçersiniz. Logo kodun ortasına, çevresinde ince bir zemin payıyla yerleşir. Dosya yalnızca tarayıcınızda okunur; hiçbir yere yüklenmez.

Logo, kodun ortasındaki karelerin bir bölümünü kapatır. Kodun yine de okunabilmesi için araç, logo eklendiğinde hata düzeltme düzeyini kendiliğinden en yükseğe alır. Buna rağmen logolu her kodu baskıya göndermeden önce birkaç farklı telefonla okutun.

Logo seçerken sade olanı tercih edin. Kareye yakın, az ayrıntılı bir amblem küçük boyutta da tanınır; uzun bir yazı logosu ise aynı alana sığarken okunmaz hale gelir. Logonun zemini saydamsa çevresindeki pay kodun zemin rengini alır.

• PNG: karelerin kenarlarını keskin tutar. Web sitesi, sosyal medya görseli ve sunum için uygundur.
• JPEG: daha küçük dosya üretir. Dosya boyutunun önemli olduğu e-posta ve belge eklerinde işe yarar.
• SVG: kodu piksellerle değil çizgilerle tanımlar; ne kadar büyütülürse büyütülsün keskin kalır. Matbaa, ambalaj ve büyük afiş işleri için doğru seçimdir.

PNG ve JPEG için indirme boyutunu 256 ile 2048 piksel arasında ayarlayabilirsiniz. Küçük indirilmiş bir PNG ya da JPEG dosyasını sonradan büyütmek kenarları bulanıklaştırır; büyük baskı için baştan SVG indirin.

QR kod, verinin yanında yedek bilgi de taşır. Kodun bir bölümü çizilse, kirlense ya da bir logoyla kapansa bile kamera eksik kısmı bu yedek bilgiden tamamlar. Hata düzeltme düzeyi, yedek bilginin ne kadar olacağını belirler.

Dört düzey vardır: düşük (L), orta (M), yüksek (Q) ve en yüksek (H). Düzey yükseldikçe kod daha fazla hasara dayanır, ancak aynı içerik için daha çok kare gerekir ve desen yoğunlaşır.

• Ekranda gösterilecek kodlar için orta düzey çoğu zaman yeterlidir.
• Kod dış ortamda duracaksa, ambalajda sürtünecekse ya da küçük basılacaksa yüksek düzey seçin.
• Logo eklediğinizde araç en yüksek düzeyi kendisi seçer.

Sonuç panelindeki “Modül sayısı” satırı, kodun bir kenarında kaç kare bulunduğunu gösterir. Sayı büyüdükçe karelerin küçüldüğünü ve kodun daha büyük basılması gerektiğini unutmayın.

Bu araç statik kod üretir: yazdığınız içerik doğrudan kodun içindedir. Kod hiçbir servise bağlı değildir, süresi dolmaz ve çalışması için bir hesabın açık kalması gerekmez. Karşılığında, basıldıktan sonra içeriği değiştirilemez ve kaç kez okutulduğu kodun kendisinden öğrenilemez.

Dinamik kodda ise kodun içinde bir yönlendirme adresi bulunur; hedef sonradan değiştirilebilir ve okutmalar sayılabilir. Bunun bedeli bağımlılıktır: yönlendirmeyi yapan servis kapanırsa ya da hesap sona ererse basılı kod çalışmaz.

İkisinin iyi yanlarını birleştirmenin yolu, koda kendi sitenizdeki kısa bir adresi yazmaktır. Hedefi sitenizdeki yönlendirmeyi güncelleyerek değiştirirsiniz; adrese UTM parametreleri ekleyerek de koddan gelen ziyaretleri analiz aracınızda ayrı görürsünüz. Parametreli adresi UTM Bağlantı Oluşturucu ile hazırlayabilirsiniz.

• Bağlantıyı https:// olmadan yazmak. Bazı telefonlar bunu adres olarak tanımaz, düz metin gibi gösterir.
• Kodu baskıya göndermeden önce okutarak denememek.
• Kodu çok küçük basmak. İçerik uzadıkça kareler küçülür ve aynı boyuttaki kod daha zor okunur.
• Çok uzun bir adresi doğrudan koda yazmak. Kısa adres daha seyrek, dolayısıyla daha kolay okunan bir kod üretir.
• Kodun çevresindeki boş çerçeveyi kırpmak ya da üzerine yazı, desen bindirmek. Araç bu çerçeveyi kodla birlikte indirir; tasarımda korunmalıdır.
• Kod ile zemin arasındaki karşıtlığı düşürmek, kodu fotoğrafın ya da desenli bir zeminin üzerine koymak.
• Kodu parlak, kıvrımlı ya da katlanan bir yüzeye yerleştirmek.
• İleride değişecek bir adresi doğrudan koda yazmak. Basılı kodun içeriği sonradan değişmez.
• Kodun yanına ne işe yaradığını yazmamak.

• Dinamik kod ya da yönlendirme adresi üretmez; kod içeriği doğrudan taşır.
• Kodun kaç kez okutulduğunu saymaz.
• Kodlarınızı saklamaz. Hesap ya da geçmiş yoktur; dosyayı kaybederseniz aynı içerikle yeniden oluşturursunuz.
• Toplu kod üretmez; her kod tek tek hazırlanır.
• Kod okumaz; var olan bir kodun içeriğini çözmek için telefonunuzun kamerasını kullanın.
• Karelerin biçimini değiştirmez; yuvarlak köşe, çerçeve ya da şablon seçenekleri yoktur.

Bu sınırlar bilinçli bir tercihin sonucudur: araç veriyi sunucuya göndermeden, hesap açtırmadan ve süre koymadan çalışır.